سلام بر خورشید

تنها و صمیمانه گریستن را بیاموز!
نویسنده : آزیتا مشهدبان - ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳۸٧/۱٠/۱٢
 

دیشب تا صبح گریستم

انگار آسمانی هستم   که میبارد،

        میدیدم  که زمین پر از بهانه است

            و  در پی فرصتی برای رویش

   صبح پس از بیداری خورشید من بارورشدم

         من که بودم؟!

آسمانی که میبارید

                         یا

   زمینی که فرصت رویش را جستجو میکرد

نمیدانم ، من فقط میدانم که صمیمانه گریستم .

 

"تنها وصمیمانه گریستن را بیاموز" نادر ابراهیمی