سلام بر خورشید

نکند اندوهی سر رسد از پس کوه؟!
نویسنده : آزیتا مشهدبان - ساعت ۱٢:۱٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳۸٧/٥/٥
 

باز هم یک حادثه؟

وقتی از دور به این ورزش نگاه میکنیم ورزشی سرشار از نشاط -شادابی و سازندگی روح و جسم است .

اما مثل اینکه واقعیتها چیز دیگری میگویند.در کوهنوردی همنورد مفهومی فراتر از یک همسفر در یک اتومبیل دارد.در کوهنوردی خیلی از مفاهیم به عمیقترین شکل درک و تجربه میشوند که شاید گاهی در زندگی عادی قابل تجربه نباشند.مثل گذشت-فداکاری -همراهی-کارگروهی ...

کوه و کوهنوردی  همیشه در جستجوهایم و باورهایم و یادگیریهایم نقش بسزایی داشته است و در بسیاری مواقع مسیر  زندگی  شخصی مرا تحت تاثیر قرار داد. اما... باور نمیکنم برای کسانی که کوه قسمت عمده ای از زندگیشان را فرا گرفت است مفهوم کوهنوردی فقط نوردیدن کوه باشد .واقعا چطور میتوان در کوه کوهنوردی کرد اما در تصمیم گرفتن مصمم نبود .چگونه میتوان از جسدی عبور کرد تا قله ای  را صعود کرد ؟........ این صعود است یا فتح ؟!

من فکر میکنم فتح است نه فتح عشق که فتح هوس . هوسی که نمیتوان تاوان آن را به راحتی پس داد؟

کاش هرگز صعودی انجام نمیشد اما همه نانگا پارباتی ها با افتخار و سلامت به ایران برمیگشتند .

کاش هرگز صعودی انجام نمیشد  و نگاه تر آدمهایی که چشم براه خانواده و دوستانشان هستند لبریز از شادی بود ....

کاش.......