سلام بر خورشید

در آرزوی هیچ
نویسنده : آزیتا مشهدبان - ساعت ٩:۱٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳۸٧/۳/٢۳
 

میخواهم رازی را بگویم.

من پروانه ای بودم .

آرزو کردم گل باشم و گل شدم.

کسی مرا بویید و من عاشقش شدم .

آنگاه

         آرزو کردم "بو" باشم

                                    پس "بو" شدم

باد مرا باخود برد.

                        دریافتم که سرگردان شدم .

و آرزو کردم کاش هیچ بودم تا سرگردان نباشم .

                                                                  و هیچ شدم.

و آنگاه به او پیوستم .

                .......  و  او مرا  آفرید .