سلام بر خورشید

شاهزاده گردن کج در انتظار.....
نویسنده : آزیتا مشهدبان - ساعت ٢:۱٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳۸٩/٧/۱٠
 

آزادکوه در انتظار .....

                       و اما ما با هدف صعود بسویش حرکت کردیم.

ساعت 4بعدازظهر از ده کلاک حرکت میکنیم .کوله ها سنگین اند و همین باعث کندی  ریتم حرکت و نیز  هماهنگ تیم میشود .استراحت  های کوتاه در طی مسیر خیلی  میچسبد و بهانه ای است برای دیدن زیباییهای منطقه .

صدای آواز آب و باد و خنده کبک ملودی بی پایان این سرزمین است و همراهی جاده پاکوب سبز و پر پیچ خم از ده کلاک تا تنگه و از آنجا تا قله ازاد کوه.

بالاخره پس از سه ساعت کوهپیمایی به انتهای  تنگه میرسیم . محل کمپ و شب مانی همین جاست .چادرها را علم میکنیم و پس از خوردن غذا و چای و کمی حرف زدن نوبت  کیسه خواب است و حس نخوابیدن و صدای دل که میخواهد از چادر بیرون رود و به آسمان پرستاره چشم بدوزد . همین کاررا میکنم .اینجا آسمان چه نزدیک است انگار میتوانی دستت را دراز کنی و ستاره ها را یکی یکی بچینی . ای کاش میشد.....

بالاخره بعد از یک شب مانی دوست داشتنی زیر آسمان پرستاره کوهستان  داخل چادرها منتظر صبح تا صعود چشمهامان را میبندیم.در خواب و بیداری صعود را میبینیم تا.. روز بعد ساعت 5  بیدار میشویم و پس از صرف صبحانه و بستن کوله حمله آماده حرکت میشویم .

ساعت 20/6 صبح حرکت میکنیم  وباز هم ادامه صدای آواز آب و باد و خنده کبک ملودی بی پایان این سرزمین ما را به زیباییهای طبیعت پیوند میزند . بازی ابر و طلوع نارنجی خورشید در  صبحگاه زیباترین هدیه ای است که در شروع یک صعود میتوان از طبیعت گرفت .

آرام آرام بسوی قله پیش می رویم .اما دل بیقرار است چقدر دلم برای این قله تنگ شده بود .قله ای که خیلی دوستش دارم . بازهم دلتنگیم را بیش از پیش حس میکنم 

 ساعت 45/10 است قله را با همراهی همه 31 نفر از نفرات تیم لمس میکنیم .نه صعود میکنیم نه فتح میکنیم ونه میزنیم .دست در دست یکدیگر با سرود زیبای" ای ایران "به سویش میرویم بر فرازش احساس غرور میکنیم اینجا قسمتی ازسرزمین زیبای من "ایران" است .

اینجا قله آزاد کوه است . مرسی کوه خوبم  مرسی خاک خوبم باز هم به دیدارت خواهم آمد فقط به من اجازه اش رابده.

و .... همان جاست که دوستان زنده یاد عباس جعفری به احترام و یادش به اینجا خواهند آمد .

سرپرست برنامه اعلام میکند تا آمدنشان منتظر خواهیم شد .

چشم به مسیر صعود میدوزم .اگر آنها بیایند دیگر روی قله جای ما نیست بهتر نیست زودتر برویم .

بعد از یکساعت تعداد اندکی به سوی قله می آیند .عجب !!!!واقعا دور از انتظار است . مگر عباس جعفری  همانی نیست که عاشق طبیعت و آزاد کوه و همه آنچه که به بی انتهایی آزادی ربط پیدا میکند، بود  ؟

پس کجایند دوستدارانش ؟(یک مطلب جالب را در اینجا بخوانید: )http://parstooo.blogfa.com/post-416.aspx

تا رسیدنشان روی قله میمانیم . با هم عکس میگیریم و بعد فرود را آغاز میکنیم .

ساعت 15/2 به کمپ میرسیم . پس از جمع کردن چادرها و خوردن غذا به سمت ده حرکت میکنیم . ساعت 5 بعداز ظهر در محل روستا هستیم .ساعت 8 اتوبوس می آید و ما با یاد شیرینی صعود ی دیگر به سمت تهران حرکت میکنیم .

گزارش کامل صعود را در اینجا بخوانید:

http://www.tehranclimb.ir/modules.php?name=News&file=article&sid=930

http://www.tehranclimb.ir/modules.php?name=News&file=article&sid=917

*******************************************************

پی نوشت :

1- در آب منطقه زالو دیده شد بنا براین در صورت رفتن به  این منطقه برای صعود قله حتما به اندازه کافی آب با خود ببرید چون احتمالا آب آشامیدنی سالم نیست .

2-متاسفانه با اینکه عکسهای خوبی از برنامه در اختیارم قرار گرفت بدلیل حجم زیاد نتوانستم آنها را آپلود کنم .در اولین فرصت عکسها را آپلود میکنم.

3- با تشکر از سرپرست برنامه خانم پاکروان و کلیه دست اندرکاران اجرای این برنامه خوب.