در حاشیه صعود قلم (بیایید کمی زیباتر ببینیم)

نویسنده : آزیتا مشهدبان - ساعت ۱٢:٠۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۳۸٩/٥/۱۱

وقتی برنامه صعود قلم به پایان رسید احساس خوبی داشتم و هنوز هم این احساس با من همراه است. البته نمیتوان کتمان کرد که هر برنامه کوهنوردی و کوهپیمایی میتواند نقاط ضعف و قوت بسیار داشته باشد.اما من به رغم علاقه و احترام زیادی که برای این جمع قایل بوده و هستم نقاط قوتش را پررنگ تر از نقاط ضعف آن دیدم . شاید در مجموع حادثه ها اینقدر زیبا دیده میشد که ضعفها در حاشیه ای کمرنگ قرار میگرفتند آنقدر کمرنگ که میشد آنها را ندید .اما باید باور کرد و پذیرفت در هر برنامه همیشه کاستی هایی وجود دارد چرا که ما محدودیم ، کامل و مطلق نیستیم که ، فقط "او" مطلق است.

صعود 5 ام قلم یک برنامه هدفمند اعلام شد: کار گروهی

اما از آنجا که بیانیه ای نوشته نشد و گردهمایی غیر از آشنایی در حد نام ونشان وبلاگ نویسان صورت نگرفت پس بحثی هم در این مورد نشد . ضمن آنکه کار گروهی در عمل اجرا شد و این مهم برای هرکس که در این برنامه شرکت کرد قابل لمس بوده و هست .صعود قلم یک برنامه فرهنگی و ورزشی است اما عملا انتظاری را که یک برنامه فرهنگی برآورده میکند در آن اتفاق نیفتاد و شاید دلیل آن این بوده که همه دوستان شرکت کننده به صعود قله اهمیت بیشتری از گفتمان و تبادل فکر و تجربه دادند. ویا تعداد زیاد شرکت کننده اینقدر غافلگیرکننده بود که اصل موضوع به حاشیه کشیده شد.

نمیدانم اما من در صعود قلم یک چیز را بسیار روشن و باور کردنی یافتم و آن زیبایی بود و هماهنگی و دوستی .ابتذالی در آن حاکم نبود .هیچ لودگی و جلف بازی در این برنامه رخ نداد مگر اینکه بخواهیم حاشیه های کمرنگ را پررنگ جلوه دهیم و یا چند عکس بچگانه را که بسیار سهل انگارانه در معرض دید عموم گذاشته شد ابتذال بپنداریم. اگر نقدی بر این برنامه وجود داشته باشد عجیب نیست چیزی که تعجب مرا برمی انگیزد اینستکه بخواهیم غیرمنصفانه همه را با یک چوب برانیم .

میدانیم که ابتذال و بی فرهنگی هر کدام بار فرهنگی خودشان را دارند و این را دوست بسیار گرامی من آقای فرامرز نصیری شما هم خیلی خوب می دانید .لازم نیست به شما بگویم که معنی این حرفها چیست اما این را میدانم که از شما انتظار برخوردی منطقی تر و منصفانه تر از این نوشته را داشتم . در بودن ضرورت حفظ حرمت قلم شکی نیست اما آیا ضرورت احترام به جامعه ای هر چند کوچک و نوپا تردیدی وجود دارد ؟

جناب آقای نصیری ، کدام ابتذال ؟در یک جامعه ابتذال وقتی رخ میدهد که اخلاق و انسانیت به نیستی محکوم میشوند ومن شخصا در این جامعه کوچک هیچگونه بی اخلاقی ای ندیدم .

در یک وبلاگ قدیمی متن زیبایی خواندم :(nedayekouh.blogspot.com)

تنها راهی که انسانها میتوانند یک موضوع را کاملا درک کنند شنیدن همه ی چیزهایی است که درباره ی آن موضوع میتوان از افراد مختلف بادیدگاههای مختلف شنید .مطالعه تمام وجوه آن موضوع نیز توسط هر فردی با هر اندیشه ای ضرورت دارد . همه ی انسان های خردمند جز این راه به خرد دست نیافته اند .

آیا شما به عنوان یک منتقد وبلاگ نویس که همیشه مورد احترام اینجانب بوده اید تمام وجوه این برنامه را بررسی کرده اید ؟آیا گذاشتن چند عکس میتواند نشان دهنده تمام وجوه یک برنامه با 70نفر شرکت کننده باشد ؟

واقعا اشتباه میکنید و من به شما صادقانه و دوستانه توصیه میکنم بیایید کمی زیباتر ببینیم .نقد زیبایی نوشتید اما اشاره ها بسیار تحقیرآمیز و گاهی لج آور بنظر می آیند. اگر کمی منصفانه تر نقدتان را مینوشتید مطمئنا میتوانست در رویکردها ونشست های بعدی این برنامه تاثیر بسیار مثبتی داشته باشد اما این روش نوشتار شما فقط احساسات دیگران را برانگیخت تا افکار شان را .

در اینجا باز هم به شما توصیه میکنم بیایید کمی زیباتر ببینیم .

نقد چیزی جز بیان واقعیت نیست اما به شرطی که فکر را برانگیزد و یا بقول نویسنده این وبلاگ( nedayekouh.blogspot.com)

نقد بیان واقعیت است تا ، آلودگی اندک عمق نیابد .

آیا نقد شما دارای این خصوصیات بوده است ؟

*************************************************

پی نوشت :ترجیح میدادم متن اعتراف نامه وبلاگ کلاغها را نخوانم .

نظرات ()

سلام بر خورشید