سلام بر خورشید

بگذار نور هایت بدرخشند.........مادر ترزا
نویسنده : آزیتا مشهدبان - ساعت ٩:۱٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳۸۸/٦/۱٥
 

بگذار که نورهایت بدرخشند
مردم اغلب  نامعقول ،بی حساب و خودخواهند!
تو، در هرحال آنها را ببخش.
اگر مهربان هستی ،ممکن است مردم به تو تهمت بزنند که خودخواه بوده و زیاده روی میکنی !
تو، در هرحال مهربان باش.
اگر موفق  هستی ،ممکن است چند دوست غیر واقعی و چند دشمن  واقعی پیدا کنی !
تو در حال موفق باش .
اگر تو صادق ،جوانمرد،بخشنده و با حقیقت باشی ممکن است مردم تو را گول بزنند !
تو در حال صادق و روراست باش.
اگر آسوده و شادمان ،بردبار و متین باشی ، ممکن است مردم به تو حسادت کنند !
تو در هر حال شاد و بردبار باش .
هر کار خیر و خوبی را که امروز انجام میدهی ، غالبا مردم ،فردا آن را فراموش میکنند!
تو در هر حال سازنده و خوب باش و کار خوب انجام بده.
چیزی را که برای ساختنش سالها وقت صرف کرده ای ،بعضی ها یک یک شبه توانسته اند
آن را خراب کنند!
تو در هر حال بساز.
بهترینها را به دنیا ارایه کن با اینکه ممکن است هرگز کافی نباشد !
ولی تو در هر حال بهترین کاری که میتوانی در دنیا انجام بده.
سرانجام 
در تشریح و تحلیل آن می بینی :
آنچه میگذرد بین تو و  پروردگار است و هرگز بین تو و مردم نبوده است .

*****************************************************

 ترزا در 27 اوت سال 1910 در اسکوپیه که امروزه بخشی از یوگسلاوی است ، متولد شد.                                                                                                           ( امروزه اسموپیه پایتخت مقدونیه است ) پدر آلبانیایی او مزرعه کوچکی داشت .                                                                                                                             در سن دوازده سالگی زمانی که دانش آموز مدرسه ابتدایی کاتولیک رومی بود متوجه شد                                                                                                                   که وظیفه دارد به فقرا کمک کند . او تصمیم گرفت برای شغل میسیونری (مُبَلِغ مذهبی )                                                                                                                آموزش ببیند ،و چند سال بعد هندوستان را انتخاب کرد . در سن هجده سالگی خانه را ترک کرد و                                                                                                          به جمعیت راهبه های ایرلندی که دارای جمعی از مبلغین مذهبی بود ، در کلکته پیوست . بعد از                                                                                                           چند ماه آموزش در دوبلین به هندوستان فرستاده شد و در سال 1928 راهبه شد . مادر ترزا از                                                                                                            سال 1929 تا 1948 در دبیرستان سنت مری در کلکته تدریس می کرد . رنج و فقری که او       A1                                                                                                      خارج از دیوارهای صومعه می دید ، تاثیر عمیقی روی او گذاشت . در سال 1946 ، او از مقامات                                                                                                     مافوق خود اجازه گرفت که مدرسه صومعه را ترک کند و زندگی خود را وقف خدمت در میان فقرا                                                                                                         در محله های فقیر نشین کلکته کند . اگر چه پولی نداشت اما مدرسه ای را در فضای باز برای                                                                                                             بچه های بی خانمان تاسیس کرد . خیلی زود افراد خیّر به او پیوستند و کمک های مالی از                                                                                                             سازمان های مختلف وابسته به کلیسا و نیز از مقامات رسمی بلند پایه شهر رسید . در سال 1950                                                                                                           به او اجازه داده شد جامعه مذهبی خود را به نام « مبلغان خیریه » تاسیس کند . وظیفه آن این بود                                                                                                          که از افرادی که هیچ کس حاضر به مراقبت از آنها نبود ، نگهداری کند . مادر ترزا پنجاه طرح                                                                                                     نیکوکاری در هندوستان داشت که شامل کار در بین افرادی که در محله های فقیر نشین زندگی می کنند ،                                                                                                   کار در نوانخانه ها و کار در درمانگاه ها می شد . این جامعه هنوز فعال است و کارهای خیریه برای                                                                                                 فقیرترین افراد در چندین کشور در آفریقا ، آسیا ،آمریکای لاتین ، اروپا و آمریکا انجام می دهد .                                                                                                       کارهای مادر ترزا توجه زیادی را در سرتا سر جهان به سوی خود جلب کرد و به او تعدادی جایزه                                                                                                          از جمله جایزه صلح نوبل در سال 1979 به خاطر ترویج صلح و برادری بین کشور ها ، اعطا شد .                                                                                                          مادر ترزا در پنجم سپتامبر 1977  (14شهریور1376 ) درگذشت .

**********************************

باز هم سخنان مادرترزا 
درانتهای حیات ما بدین سنجیده نخواهیم شدکه:
چه مدرک دانشگاهی دریافت کرده ایم
چه مقدارازمادیات دنیابرای خوداندوخته ایم
چه کارهای بزرگی انجام داده ایم
سنجش مابراین اساس خواهد بود که:
من تشنه بودم وتومراسیراب کردی
من عریان بودم وتومراپوشاندی
من بی خانمان بودم وتومرااسکان دادی
تشنه.نه فقط تشنه آب بلکه تشنه محبت
عریان.نه فقط ازبرای لباس بلکه عریان ازعزت واحترام
بی خانمان.ولی نه تنهادرطلب خانه ای ازخشت بلکه به
سبب خروج ازعوالم انسانی
بنابراین.جسورانه عشق بورز.احترام کن وبپذیر