سلام بر خورشید

سال نو مبارک
نویسنده : آزیتا مشهدبان - ساعت ۱:٢٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳۸٧/۱٢/٢٩
 

سال نو مبارک

گل خورشید شکفت

             صبح با هلهله چلچله ها بیدارشد

                                  ونسیم صبحگاه

باسرودی به همه گلها گفت:

                                              صبح بخیر

***************************************

امیدوارم تعطیلات به همه خوش بگذره.

شاد باشید.


 
 
دل هر ایرانی آتشکده ای است ..
نویسنده : آزیتا مشهدبان - ساعت ۱:٤٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۳۸٧/۱٢/٢٥
 

دل هر ایرانی آتشکده ای است.  "ابراهیم پورداوود"                        

واژه ی سور ی فارسی در پهلوی به گونه ی سوریک صفت است . چون سور به معنای  سرخ

 و  ایک  پسوند صفت میباشد .

به این جشن ازآن جهت سوری گفته اند که عنصر اصلی مراسم آن افروختن آتش سرخ است

 

از دیرباز تا کنون، آتش در نزد ایرانیان از ارزش  و جایگاه خاصی برخوردار بوده است  و

بیشتر جشن ها و آیین ها پیوند نزدیکی با آتش داشته و دارند. گمان می رود که جشن چهارشنبه

 سوری نوع تغییریافتهای از گاهنبار "همس بت میدیم گاه" ششمین و آخرین گاهنبار سال است.

 

بخش نخست این واژه یعنی «همس» از «هم» به معنی گرما و تابستان در زبان اوستایی گرفته

شده است و واژه ی همس پت میدیم روی هم به معنی برابر شدن روز و شب و آغاز گرما است                                                        و این گاهنبار در روز نخست پنجه ی پایان اسفندماه برگزار می شده است .

 

بررسی آداب  و آیین‌های مردمی، روشنگر این پرسش است. همه سنت‌ها ، ترانه‌ها ، باورها و                                               مراسمی که مردمان نواحی گوناگون در این شبجام می‌دهند ، با وجود تفاوت‌هایی که با  یکدیگر

دارند ،  در یک  ویژگی  با هم همسانند : " راندن ناپاکی ها و بدیها "  ترانه ها  و  با ورهایی

که به بلاگردانی، راندن چشم شور، گره‌گشایی، آجیل مشکل‌گشا ، بخت‌گشایی دختران  و امثال                                                        این می‌پردازند ؛ و همچنین سوزاندن شاخه‌های خشکیده  و علف‌های هرز باغ‌ها  و مزارع در

نواحی روستایی ،  همگی نشان  از پیوند این آیین با خانه‌تکانی ، زدودن ناپاکی‌ها  و  آمادگی

برای زایش دوباره گیتی است. در برخی نواحی اروپایی همچون رومانی  و بلغارستان   نیز                                                                  در  نزدیک  بهار مراسمی در  سوزاندن اشیای غیرلازم  برگزار می‌شود .  چارشنبه‌سوری

ارتباطی با سده و آتش نوروزی ندارد و هر کدام آنها، جشن و مناسبت خاص خود را دارند.

در بسیاری از نواحی  ایران ،  هر سه جشنِ آتش نام ‌برده ‌شده  برگزار می‌شود که  نشانه                                                       مناسبت های گوناگون آنها است .  بعضی  پریدن از روی  آتش  را توهین به آن میدانند اما                                                                  آداب و رسوم مردمان گوناگون است

و ممکن است هر باوری از دید دیگران عملی نادرست دانسته شود. در نتیجه هنگامی می‌توان                                                    کاری را توهین‌آمیز خواند  که مجری  آن آهنگ توهین داشته باشد . هم میهنان ما هیچکدام

از اینکار چنین قصدی ندارند و  پریدن از  روی  آتش  به گونه ای  نمادین  برای  زدودن و

سوزاندن  بدی‌های هر شخص انجام می‌شود  و مردمان خواسته‌اند  تا  با اینکار، آتش به آنان

پاکی و تازگی هدیه کند. اما آنچه به گمان من نادرست‌تر است، کارهای ناهنجاری است                                                                  که  امروزه متداول  شده  و عملاً چارشنبه‌سوری  را  به  شب  تباهی  و آلودگی  شهرها

کشانده  است. آیینی که  نیاکان ما  برای  پاکیزگی زیست  بوم  خود انجام  میداده اند ماهمان                                                          کار را برای تباهی   و آلودگی آن انجام می‌دهیم .  بویژه  که  اخیراً  کسانی  کوشش

کرده‌اند  تا با توزیع مواد منفجره  و ترغیب غیرمستقیم کودکان  و  نوجوانان به استفاده

فراگیر از آن، آسیبی جدی به این جشن کهن و شادی‌بخش ایرانی وارد کنند.  

 

 

نام  پژوشگر                                          منبع

آقای هاشم رضی                                        مجله دانش یوگا

آقای بهزاد فرهانیه                         www.aariaboom.com

آقای رضا مرادی غیات آبادی            www.ghiasabadi.com

 

 

کاش بتوانیم این جشن زیبای آتش را همانطور پاس بداریم که پیشینیان ما آتش را پاس میداشتند .                                                  آتش مظهر پاکی و اهورایی بود  نه مظهر کینه توزی و جدال و...

 

من پس ازمطالعه منابع فوق و منابع دیگری که کاملا مخالف مطالب بالاست به این نتیجه رسیدم                                                     که شاید جشن چهارشنبه سوری ، جشن سوری نام داشته است .شاید بقول پزوهشگر دیگری

اصلا به ایرانیان وآریاییها  ربطی نداشته است اما خاطرات زیبا و ،فراموش نشدنی وغیرقابل                                                      انکار من چه میشود .

 من هرسال با این جشن بوی بهار را حس کردم . به پیشواز ش رفتم و با لحظه هایی که خوب                                                         یا بد گذشت خداحافظی کردم .

چهارشنبه سوری یا جشن سوری یا جشن آتش قسمتی از خاطرات من است که

من هنوز هم دوستش دارم .نظر شما چیست؟        


 
 
دست از تلاش بر ندار.
نویسنده : آزیتا مشهدبان - ساعت ۸:٥۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٧/۱٢/۱۳
 

زندگی به مسابقه بزرگ دوچرخه سواری ای میماند که هدف آن زیستن براساس افسانه شخصی است.

در خط آغاز ، همه با هم هستیم و رفاقت و شور و شوقمان را با هم قسمت میکنیم . اما با پیش رفتن مسابقه ،شادمانی اولیه جای خود را به مبارزه طلبی میدهد : خستگی ، یکنواختی و عدم اعتماد به نفس . میبینیم بعضی از رفقا از پذیرفتن مبارزه سر باز میزنند . هنوز در مسابقه هستند فقط به خاطر اینکه نمیتوانند آن را نیمه کاره رها کنند . این گونه افراد بسیارند . آنها درکنار ماشین تدارکات رکاب میزنند و با هم صحبت میکنند و به کارشان ادامه میدهند .

ما خود را در حال پیشی گرفتن از آنان می یا بیم و سپس مجبوریم با تنهایی مواجه شویم . پیچ های نا آشنا و مشکلات دوچرخه ، ما را کلافه میکند . دست آخر از خود می پرسیم که آیا این کوشش ارزشی دارد ؟

بله ارزش دارد . دست ازتلاش برندار .

                         " پائولو کوئیلو"